Bywaja jednak przypadki, w których

Bywają jednak przypadki, w których nie dochodzi do tak dalekich zaników uczuciowości wyższej. Niektórzy z tych chorych zachowują I uczciwość w sprawach pieniężnych lub zdolni są sumiennie wykonywać pewne obowiązki, chociaż zawsze, liczyć się trzeba z niezrozumiałymi kaprysami lub dziwacznymi pomysłami w rodzaju paragnomenu. Czasem miejsce prawidłowych zainteresowań zajmują skłonności do mistycyzmu i okultyzmu albo bezmyślna dewocja. Z biegiem czasu dochodzi do ustalenia się ubytków życia uczuciowego na pewnym poziomie i chory może w ciągu dziesiątków lat nie wykazywać zmian na gorsze. Otoczenie zna już właściwości charakterologiczne chorego i stara się go nie drażnić. Prowadzi on wówczas życie samotnika lub przestaje z otocze- niem na zasadzie bardzo powierzchownych stosunków uczuciowych. Jest dużo chorych ze schizofrenią prostą, którzy w pomyślnych warunkach środowisko- wych dają sobie radę, wykonują jakieś skromne zajęcie uczciwie i bez zgrzy- tów, tak iż raczej można mówić w tych przypadkach o stanie ubytkowym trwałym. Czynności umysłowe nie wykazują zwykle bardzo znacznego roz- padu. Rozkojarzenie jest zaznaczone lekko. Gdy podrażnimy chorego, wychodzą na jaw znacznie wyraźniej dziwactwa w kojarzeniu myśli. Tutaj autyzm wy- raża się brakiem zrozumienia dla rzeczywistości. Chory osądza sytuację kata ty- micznie: albo zamyka oczy na trudności życiowe, albo też przesadza urojeniowo to wszystko, co mu idzie na przekór. Można prowadzić zborną rozmowę z cho- rym i tylko tu i ówdzie uderzy nas jakiś neologizm lub użycie pojęcia w jemu tylko znanym znaczeniu, czasem odpowiedzi chorego są tylko formalnie trafne, a ich treść mija się z treścią pytania. Granice pojęć są zatarte, niedokładne i zmienne. Cechy te w schizofrenii prostej bywają przeważnie tak lekko zazna- czone, że trzeba mieć dużo wprawy, aby je odkryć. Ponieważ nie ma wyraźnego obniżenia inteligencji i chory przed chorobą, lub nawet później nabył pewnej gładkości wysławiania się i zasobu pojęć, przeto bezkrytyczne otoczenie często nic szcżególnego w intelekcie chorego nie zauważy. Zresztą niektóre uzdolnienia mogą się utrzymywać na pewnym poziomie, np. talent muzyczny, malarski, pi- sarski itd. Twórczość ta uderza dziwacznością, stereotypią, niezwykłością po- mysłów, absurdalnością, brakiem realizmu, sztucznym patosem lub bezmyślnym rutynizmem. [przypisy: , gabinet kosmetyczny, deratyzacja warszawa, poradnia psychologiczna kielce ]

Tags: , ,

Comments are closed.