Nawarstwiony zespól psychotyczny

Nawarstwiony zespół psychotyczny może po rozmaicie długim, czasem wieloletnim okresie trwania, przeminąć na zawsze, pozostawiając trwały stan ubytku. Czasem po przerwie, także rozmaicie długiej, niekiedy wieloletniej, może ponownie pojawić się ten lub inny zespół psychotyczny z tegoż samego kręgu schizofrenicznego. Takich nawrotów może być wiele. Mówimy wówczas o przebiegu choroby w posuwach (w skokach) albo o zaostrzeniach procesu przewlekłego (exarcer- bationes). Sprawa naśladuje wówczas przebieg okresowy. Po każdym posuwie zazwyczaj stan ubytkowy pogłębia się, objawy rozpadu nasilają się, życie afektywne i czynności intelektualne coraz ba dziej się rozprzęgają, struktura osobowości ubożeje i rozluźnia się, pogłębiają się cechy charakteropatyczne, wzmaga się autyzm, potęgują się zewnętrzne dziwactwa i maniery, zwiększają się objawy otępieni owe. Rzadziej zdarza się, że mimo częstych nawrotów ubytki schizofreniczne pozostają po każdym posuwie mniej więcej na tym samym poziomie. Ogromna liczba przypadków wykazuje przebieg jeszcze inny, i to zarówno w przypadkach nie leczonych, jak i często mimo usilnego leczenia. Przerwy między poszczególnymi posuwami mogą być coraz krótsze, wreszcie może ich w ogóle nie być. Ten czy inny zespól ostry i zasadniczo czynnościowy ulega przewleczeniu i utrwaleniu. Chorzy ci w ciągu wielu lat i dziesiątków lat mogą trwać w stanie katatonii hiperkinetycznej lub hipokinetycznej, wykazywać trwale objawy hebefrenii lub przejawiać nieprzerwanie mniej lub więcej ciężki stan paranoidalny. Jeżeli dodamy do tego, że zespoły te często sprzęgają się ze sobą i że z upływem czasu dochodzi do daleko posuniętego rozpadu całej osobowości i do ostatecznego otępienia schizofrenicznego, to zrozumiemy przebogatą różnorodność obrazów klinicznych spotykanych w zastarzałej schizofrenii przewlekłej, powikłanej mnogimi nawarstwieniami .epigenetycznymi. [patrz też: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Tags: , ,

Comments are closed.