Podwójna terapia przeciwzakrzepowa z Dabigatranem po PCI w migotaniu przedsionków ad 7

Wyniki analizy zamiaru leczenia były zgodne z wynikami analizy dotyczącej leczenia i wynikami uzyskanymi w wielu podgrupach pacjentów, w tym u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym oraz u osób, które otrzymały stent uwalniający lek (Tabela S10 i Rys. Częstość łącznego punktu końcowego zdarzeń zakrzepowo-zatorowych lub zgonu wyniosła 9,6% w obu połączonych grupach podwójnych terapii w porównaniu z 8,5% w grupie potrójnej terapii (współczynnik ryzyka, 1,17, 95% CI, 0,90 do 1,53; P = 0,11 dla nie gorszej jakości). Ogólne podsumowanie badań hierarchicznych przedstawiono na rysunku S4 w dodatkowym dodatku. Wskaźniki dodatkowych punktów końcowych skuteczności przedstawiono w Tabeli 3. Całkowita liczba pacjentów z ostrą zakrzepicą w stencie była niska; zdarzenia wystąpiły u 15 pacjentów (1,5%) w grupie leczonej podwójnie terapią 110 mg w porównaniu z 8 (0,8%) w grupie leczenia potrójnego (P = 0,15) oraz u 7 pacjentów (0,9%) w grupie otrzymującej dawkę 150 mg. grupa podwójnych terapii w porównaniu z 7 (0,9%) w odpowiedniej grupie potrójnej terapii (P = 0,98).
Poważne zdarzenia niepożądane
Analizy zdarzeń niepożądanych obejmowały pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego antykoagulanta. Ciężkie zdarzenia niepożądane, które wystąpiły podczas leczenia, odnotowano u 42,7% pacjentów w grupie leczonej podwójnie terapią 110 mg, 39,6% w grupie otrzymującej podwójną terapię 150 mg oraz 41,8% w grupie z potrójną terapią (tabela S11 w Dodatek dodatkowy). U 38 pacjentów (3,9%) w grupie stosującej podwójną terapię o wadze 110 mg, 24 (3,2%) w grupie leczonej podwójnie terapią 150 mg oraz u 41 (4,3%) w terapii potrójnej wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane o charakterze poważnym. Grupa. Szczegóły dotyczące najczęstszych poważnych zdarzeń niepożądanych i działań niepożądanych, które doprowadziły do przerwania leczenia, przedstawiono w tabelach S12 i S13 w dodatkowym dodatku.
Dyskusja
Badanie RE-DUAL PCI wykazało, że wśród pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy przeszli PCI, uzyskano dwa różne schematy leczenia przeciwzakrzepowego w pełnej dawce z dabigatranem (110 mg lub 150 mg dwa razy na dobę) z inhibitorem P2Y12 (klopidogrel lub tikagrelor) ryzyko poważnych lub istotnych klinicznie przypadków krwawień było znacząco niższe niż ryzyko w przypadku potrójnej terapii warfaryną; Ponadto podwójna terapia dabigatranem nie była gorsza niż terapia potrójna z warfaryną w odniesieniu do złożonego punktu końcowego skuteczności zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, śmierci lub nieplanowanej rewaskularyzacji. W pierwotnym punkcie końcowym poważnego lub istotnego klinicznie krwawienia różnica ryzyka między grupą otrzymującą podwójną terapię 110 mg a grupą leczenia potrójnego wynosiła 48% (11,5 punktów procentowych), a różnica ryzyka między 150 mg grupa z podwójną terapią i odpowiednia grupa trzech terapii wyniosła 28% (5,5 punktu procentowego) w ciągu około roku leczenia. Częstość występowania dużych krwawień ISTH i TIMI była istotnie niższa w obu grupach terapii podwójnej niż w grupie leczenia potrójnego, co potwierdziło bezpieczeństwo stosowania dabigatranu w tych schematach leczenia, nawet w dawce 150 mg. W grupie leczonej podwójną terapią o wadze 110 mg częstość występowania poważnych krwawień była istotnie niższa (o 4,2 punktu procentowego), a odsetek poważnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych był nieistotny (o 1,8 punktu procentowego) niż w grupie z potrójną terapią, wyniki, które sugerują równowagę ryzyka krwawienia z zapobieganiem chorobie zakrzepowo-zatorowej
[więcej w: psychoterapia warszawa, sufit napinany, gdynia psycholog ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: gdynia psycholog psychoterapia warszawa sufit napinany