Posts Tagged ‘ubranka dla niemowląt’

PODZIAL JANZA W ogóle chorych

Tuesday, July 12th, 2016

PODZIAŁ JANZA W ogóle chorych można podzielić na 3 grupy: z napadami tylko w nocy, tylko w dzień i z napadami niezależnymi od rytmu snu i czuwania. Janz stwierdził, wbrew powszechnemu przeświadczeniu, że 950% przypadków padaczki samoist- nej należy do dwóch pierwszych grup, a tylko 5% miewa napady niezależne od pory doby, tzn. występujące albo w czasie snu, albo po obudzeniu, Obowiązuje oczywiście czas biologiczny, a nie zegarowy. Przy zbieraniu wywiadów należy dokładnie okoliczność tę ustalić; nie jest to jednak łatwe, ponieważ chory i jego otoczenie przeważnie uważają napady występujące po obudzeniu nad ranern lub w nocy za napady wśród snu. Napady nocne (w znaczeniu napadów wśród snu, gdyż mogą one wystąpić i za dnia) są naj częstszą postacią padaczki i zdają się świadczyć o uwarunkowaniu endogennym. Preformiści przypisują te właściwości czynnikom konstytucyjnym w znaczeniu np. konstytucji enechetycznej Mauza (constitutio ictaffinis). Zwolenników tego poglądu jest coraz mniej; raczej stoi się na stanowisku osobniczego nabycia padaczki i jej postaci. W razie serii na- padów pojawienie się pierwszego rozstrzyga o tym, czy chodzi o postać nocną czy dzienną na jawie. Każdy epileptyk ma swoją własną, w ciągu lat utrzymu- jącą się postać występowania napadów. Napady nocne są niezależne od czynni- ków egzogennych; wpływ na ich występowanie ma tylko miesiączka, która jest czynnikiem endogennym. Natomiast postać dzienna zależy w wysokim st5pniu od czynników egzogennych: nie dospania, nagłego obudzenia, spożycia alko- holu itd. Postać nocna prowadzi w wyższym stopniu do zmian charakterepatycz- riych niż dzienna. Na ogół sądzi się, że początek padaczki samoistnej przypada na okres do 25 r. Ż. Zdaniem Janza inaczej rzecz wygląda, gdy rozbije się materiał chorych na postać dzienną i nocną. Okaże się wówczas, że w młodym wieku najczęściej rozpoczyna się padaczka dzienna, podczas gdy postać późna niemal zawsze jest postacią nocną. Otępienie pojawia się czasem bardzo rychło. Niekiedy status epilepticus zapoczątkowuje pogorszenie objawów zespołu psychoorganicznego. [podobne: , gabinet ginekologiczny, rwa kulszowa, ubranka dla niemowląt ]

Zmiany neurologiczne w schizofrenii przewleklej

Tuesday, July 12th, 2016

Zmiany neurologiczne w schizofrenii przewlekłej nie zawierają nic znamiennego, chociaż objawy neuropatyczne nie należą do rzadkości. Czasem wskazuje się na objaw utraty wdzięku, spotykany często w schi- zofrenii, jako na wyraz zakłócenia zborności precyzyjnych czynności ruchowych: Kretschmer i jego liczni zwolennicy starają się związać schizofrenię z leptosomiczną. budową ciała, co nie znalazało potwierdzenia w doś wiadczeni u klinicznym. Karol i Kazimierz Spettowie (1954) stwierdzili nieprawidłowy przebieg krzywych cukrowych we krwi schizofreników po obciążeniu sacharozą i insuliną. Wyrazem tych zmian jest “obciążeniowy wskaźnik cukrowy”, czyli iloraz najwyższego po- ziomu cukru we krwi po obciążeniu sacharozą, wyrażony w “l« wartości wyjścio- wej, przez obliczony w ten sam sposób naj niższy spadek poziomu cukru po obcią- żeniu insuliną. Cząstkowe te badania wymagają oczywiście jeszcze dalszych żmud- nych badań zarówno analitycznych, jak i syntetycznych. Fleischhacker (1960) poddał krytyce różne twierdzenia na temat wyników badali pracownianych w schizofrenii prawdziwej (nazywa ją schizophrenia idiopathica). Ostatecznie uznał następujące typowe odchylenia: toksyczność moczu dla mikro- imakroorganizmów, lekkazwyżka gamma-globulin w surowicy krwi, lekka zwyżka białka płynu mózgowo-rdzeniowego glównie wskutek wzmożonej ilości gamma-glo- bulin, również lekki nadmiar komórek. Nasuwa się hipoteza, że wzmożona ilość garnma-globulin mogłaby być wyrazem wzmożonej produkcji ciał odpornościowych. Należy w tym miejscu przypomnieć teorię wirusowego pochodzenia schizofrenii Czi- stowicza. W stosunku do wszystkich tych wyników badań z naszego punktu widze- nia podnieść należy zastrzeżenie, że prawdopodobnie żaden z autorów nie dobiera materiału chorych ze stanowiska etioepigenezy. Mianowicie za czystą “idiopatyczną” schizofrenię można uważać tylko jej postać prostą, najwyżej również schizofrenię ubytkową po dawno minionych epizodach psychotycznych czynnościowych. Tylko wyniki badań schizofrenii prostej mogą przekonywać; a takiego materiału dowodo- wego nikomu dotąd nie udało się przedstawić. [patrz też: , olejek arganowy, wkładki sfp, ubranka dla niemowląt ]