Narząd odruchowości warunkowej

Za narząd odruchowości warunkowej uważa się pozaczołową część kory mózgowej. Klasyczne doświadczenia Pawłowa polegały na tym, że poddawał on w laboratorium psa działaniu określonych bodźców akustycznych czy optycznych, których seria zawierała skalę stopni ilościowych lub jakościowych. Były to np. dźwięki metronomu o różnej ilości drgań na sekundę . Jeden z tych dźwięków, który miał się stać bodźcem warunkowym, kojarzony był czasowo z dokarmianiem psa. Przy częstym powtarzaniu tego doświadczenia, można było zauważyć prawidłowość w reagowaniu psa, którą da się wyrazić w pierwotnej interpretacji Pawłowa następującymi trzema wzorami, ilustrującymi trzy fazy wytwarzania się odruchu warunkowego (pominięty tu jest najwcześniejszy okres reagowania psa na środowisko). I okres negatywny: Wl-+Wl-+0 W2-+W2-+ O W5-+W5-+0 Wn-+wll-+O W fazie tej podnieta warunkowa W o różnej ilości drgań mi sekundę, wywołująca odpowiednią zmianę w ośrodku nerwowym w, nie prowadzi u psa do ślinotoku, a więc nie powoduje żadnego odczynu. Z powyższego wzoru widać, że dźwięki metronomu różnej częstotliwości wywołują odczyn u psa w postaci ślinotoku. Najsilniejszy ślinotok występuje po podniecie W5, tj. po tej podniecie warunkowej, której zazwyczaj towarzyszy dokarmianie psa. Podniety innej częstotliwości, mniejszej lub większej, powodują również podobny odczyn, jednakże słabszy, tym słabszy, im dalej            od podniety W 5. Wreszcie: III okres specjalizacji (koncentracji): Wl-+Wl-+0 W2-+W2.-+O W5-+W5-+m Wn-+Wn-+O Wn+l-+wTl+l-+0 Tutaj odczyn m, tj. ślinotok, pojawia się wyłącznie po podniecie W5, która kojarzyła się z dokarmianiem. Uzasadniając stwierdzone zjawiska teoretycznie, Pawłow zwrócił uwagę na pojawiający   się tutaj proces hamowania. Początkowo pies reaguje “odruchem na środowisko”, tzn. na widok pracowni, otoczenia. Ten odruch zaczyna zanikać z chwilą, gdy zaczyna się pojawiać odruch na specjalny czynnik. Wówczas podniety ze strony środowiska stopniowo tracą swoje warunkowe działanie, oczywiście pod wpływem zahamowania wewnętrznego. Podobnie rzecz się ma z dźwiękami metronomu o różnej częstotliwości drgań. Początkowo wywołują -one odczyn uogólniony, ale po wielu doświadczeniach, przez stopniowy rozwój zahamowania wewnętrznego, następuje specjalizacja, tj. ześrodkowanie się na Ściśle określonej. podniecie warunkowej. Warunkiem powstania tej specjalizacji jest, oprócz zahamowania wewnętrznego, pozostawienie przez podnietę warunkową w korze mózgowej śladu przedstawicielstwa korowego, które utorowawszy sobie drogę, musi skojarzyć się z przedstawicielstwem, podniety bezwarunkowej, tj . instynktowej. [podobne: psychoterapeuta warszawa, psychoterapeuta Wrocław, psychoterapia, psychoterapia warszawa ]

Tags: , , ,

Comments are closed.